Τα όνειρά μου

ήταν ότι μου είχε απομείνει.

Τώρα πια δεν ονειρεύομαι.

(ευτυχώς κάποιες μέρες προς το παρόν θυμάμαι τα όνειρά μου)

354 και σήμερα

Κάναμε και την ορκομωσία μας, ευτυχώς είχε συννεφία και λυποθύμησαν 4-5 μόνο και 3 απλώς κάθησαν κάτω. Ενώ στο μεταξύ μπροστά από το ιατρείο ήδη βρισκοντούσαν γύρω στα 50 άτομα που έπαθαν ηλίαση από τις προήγουμενες ημέρες. Ναι αυτά τα ωραία. Τα όνειρά μου ειδικά τις πρώτες μέρες ήταν όλα στα χακί (θα τα βάλω σήμερα στο ονειρολόγιο). Δεν το περίμενα ότι θα με επηρεάσει τόσο πολύ ψυχολογικά. Υπήρχαν μέσα και καλοί άνθρωποι άλλα και κάποιοι όχι τόσο καλοί και μερικοί απλώς γραφικοί. Anyways αυτά για τώρα. Μάλλον θα τα ξαναπούμε σε 3 εβδομάδες, εκτός κι αν βρω κανένα internet-cafe νωρίτερα  

O j95 έχει ένα δίκιο

Αφού δεν υπάρχουμε γιατί καθόμαστε και χαλιόμαστε;
Ώς συνέχεια από τα προηγούμενα υπαρξιακά προβλήματα..